نفس مامان و بابا

منو بابایی چون دوران عقدروسپری میکردیم مجبور بودیم دوری هم رو تحمل کنیم چون مامانی هم دانشگاه میرفت و هم سرکار نمیشد زیاد برم مسافرت¸ بابایی هم که اصلااااااااااااااااا نمی تونست مرخصی بگیره ولی مامانی دلش زیاد تنگ میشد و از هر فرصتی برای دیدن بابایی استفاده میکرد . روزها و ماهها پشت هم سپری میشدند و منوبابایی روز به روز عاشق تر از روز قبل بودیم و منتظر بودیم تا یه روز تو نفسم رو در آغوش بگیریم. من اون سال واسه ازدواج دانشجویی ثبت نام کردم و قرعه واسه ٢٧/١٢/٩٠ افتاد و این اولین سفر زیارتی منو بابایی بود اونم رفتن به پابوس آقام امام رضا(ع) . جشن توی حرم امام رضا برگزار شد ومنو بابایی اونجا بازم عهد بستیم که تا همیشه کنار هم خوشبخت زندگی...

جیگر مامان سلام قربونت برم مامانی تا اونجایی واست نوشت که روزهای خوشبختی کنار بابایی از ٢٤ شهریور سال ١٣٩٠ شروع شد و من حالا خیلی خوشبخت بودم چون بابایی مهربونت از حالا تا همیشه کنارم بود . توی دوران عقد ما خاطرات خیلی قشنگی به یادگار مونده که من اون قشنگ قشنگاشو واسه نفسم مینویسم. فردای روز عقدمون منو بابایی رفتیم سرخاک آقاجون بابای مامانی . میدونی گل خوشکلم مامان هیچ وقت طعم داشتن بابا رو نچشید چون وقتی مامانی یه نی نی ٦ ماهه بوده باباش رفته به جنگ آدم بدایی که به خاک کشورش حمله کرده بودن و بااونا میجنگه وخودش هم توی این جنگ شهید میشه و میره پیش خدا . من خیلی سختی واسه نبودن آقاجون کشیدم اما خوشحالم که جای آقاجونی خوبه . اما مامانی...